Sluiten

De liefde voor...


De liefde voor...

Op reis. Met de zoon van Klaas van der Veen.

Hoe is het mogelijk, met de zoon van... en ook mijn vader, Ferdinand Nicolaas van der Veen.

Klaas en Ferdinand, een onvergetelijke ontmoeting.
Dat wat we samen zijn het is veel meer dan een moment.
Een geheugen zonder oordeel.

Onderweg naar Portugal. Twee mannen, twee jongens, vader en zoon.
Naar het het hotel in Sesimbra. Een prachtig hotel! Balkon met zicht op de Atlantische Oceaan.

In de ochtend na het ontbijt schrijven wij ons in bij de receptie.
We ontmoeten daar de reisleidster.
Gebruikelijke intake, vragen over onze verwachtingen en de dag trips.
Vervolgens ontstaat er een prettige onderlinge interesse tussen haar en ons.
Ze nodigt ons uit voor een stadswandeling.
Met als hoogtepunt een bezoek aan een traditioneel Fado restaurant in het oudste stadsdeel van Lissabon, Alfama.
Vader geniet, ik ook.
Ik groei van de liefde voor mijn vader.

Jeugdtijd, dolen en dwalen.


Jeugdtijd, dolen en dwalen.

Pubertijd, liften was in, meeliften zonder doel of bestemming, vrijetijdsbesteding, weg van huis, twee opgeschoten jongens Dick en Klaas.

Het vertrekpunt, de parkeerplaats bij de oude rijksweg.

Duim omhoog, jong als we zijn een zakflesje vieux in de binnenzak.

Het duurt voordat we een lift krijgen een kwartier, twee kwartier, het deert ons niet, het gaat ons samen goed af. We hadden ook in een van onze ouderlijke woningen samen huiswerk kunnen gaan maken.

Neen, het idee om in de tuinkamer van Dick 's vader een genoeglijke sfeer te creëren zou ons te veel moeite kosten. Het was namelijk een koud vertrek, een kamer ingericht als boekenkast, niet met stripverhalen maar met ingewikkelde verhandelingen over...

Buiten daar ligt ons genoegen ons leven.

Niet thuis.

We zien wel waar we uitkomen.

Thuis is de hel waar onuitgesproken verwachtingen gelden, waar ouderlijke frustraties samen komen. Waar ieder zijn ruimte zoekt zonder gemeenschappelijke deler. Een soort van samenleven. We onderscheiden ons van de rest, de rest die ons niet deert.

In die straat, waar we wonen, de straat waar we afspreken, de straat waar wij afscheid nemen.

Leven van dag tot dag, zonder zorgen voor morgen, buiten!

Ons overgevend aan het goddelijke dolen en dwalen.

Fenomenaal zelf model


Fenomenaal zelf model.


Het zit allemaal niet in ons, de ideeën niet, de werkelijkheid niet. 
Maar waar bevindt het zich dan? Overtuigingen kunnen we bijstellen, de werkelijkheid niet.

Maar waarom en waarvoor moeten wij de werkelijkheid kennen? In het boek de egotunnel zijn vele antwoorden en nieuwe vragen voorhanden, zelf ben ik in het bezit van het e-book exemplaar.
 
Neem licht zoals wij dat kennen. Kennen? Nee, beleven, ervaren, zien, waarnemen, dat is waar het om gaat! Het fenomeen licht, een verschijnsel, iets wat gezien kan worden, het fenomeen is een geleefde werkelijkheid, staat in een andere verhouding tot de mens dan de werkelijkheid 
die wij niet direct met onze zintuigen waar kunnen nemen. 
Het onbestemde... 

Overtuigingen en de werkelijkheid


Overtuigingen en de werkelijkheid.


Terug naar de mythe van toen, de “Allegorie van de grot” van Plato, deze parabel vraagt om een herziene duiding, een overtuiging, toegespitst op een hernieuwde tijdgeest.

De Duitse filosoof Thomas Metzinger probeert de filosofische implicaties van recente bevindingen in de hersenwetenschappen te doordenken. Het traditionele idee van een `zelf' is daarbij gesneuveld.

In zijn boek de egotunnel deelt Metzinger zijn overtuiging als volgt; ‘Er heeft, anders dan de meeste mensen denken, nooit iemand geleefd die een zelf is geweest of een zelf heeft gehad.’

Dit is slechts een zinsnede uit de inleiding van zijn boek, maar, het raakt wel de kern van zijn betoog. 
Filosoof Thomas Metzinger heeft jarenlang nauw samengewerkt met neurologen, cognitie wetenschappers en onderzoekers op het gebied van kunstmatige intelligentie.

Hij heeft hiermee verbindingen gelegd tussen diverse disciplines. Veel aandacht in zijn onderzoek gaat ook uit naar de fenomenologie, hij beschrijft zijn fenomeen over “het zelf” als het fenomenale zelf-model, “de egotunnel”... 

 

 

Anders dan toen...


Anders dan toen...


Natuurlijk is de staatsinrichting anno nu veel complexer met een inwonersaantal, die alle ideeën van toendertijd, daardoor, doen verbleken.

Zaken zoals, specialisatie in het onderwijs, infrastructuur waaronder technische netwerken, politieke vraagstukken, veiligheidsvraagstukken, arbeidsvraagstukken, kwaliteitsvraagstukken in de professionele gezondheidszorg, maar vooral de individualisatie van de huidige mens.

Dit vraagt om een bestuur vanuit een breed perspectief, binnen de huidige culturele ontwikkelingen. Doorontwikkeld tijdens de culturele evolutie.

Handel en wandel


Handel en wandel.


Wij mensen hebben een onuitputtelijke drang naar ordening, houvast aan verworvenheden, zicht op een toekomst, ingekapselde zekerheden, het creëren van veiligheidsgevoel, dit alles gegoten in patronen die we (onbewust) in ons handelen meevoeren.

Om die patronen kracht bij te zetten zijn we bereid om (voor ons) nieuwe werkelijkheden te creëren. De mens is een scheppend wezen, in goede en in kwade zin.

Zo ook Plato, zijn ideeënleer mondde uit in een ideologie met een aristocratische achtergrond, weliswaar met democratische ideeën, maar toch…

In politieke zin heeft hij zich gedetailleerd bezig gehouden met het bedenken van de ideale staat, gezien vanuit het nu, een stadstaat, met een totalitair regime.

De mythische tijd


De mythische tijd.


Mythen zijn verhalen over goden, halfgoden, nimfen en helden. Voor de oude Grieken was de mythologie belangrijk.
Het gaf hen verklaringen voor bijvoorbeeld het ontstaan van de wereld, maar ook het bestaan van hemellichamen, kwaad, ziekten en natuurverschijnselen.Verscheidene begrippen en uitdrukkingen uit het hedendaags taalgebruik zijn aan de Griekse mythologie ontleend. Bijvoorbeeld de doos van Pandora, de namen van diverse bekende planeten, in de anatomie, als voorbeeld de achillespees. De pees ontleent zijn naam aan een mythe over de held Achilles.

Waar het vooral in dit blog om gaat is de invloed van de mythologie op de filosofie en dan met name onder invloedrijke filosofen uit het verleden tot in het heden.

Plato’s filosofisch werk is nog steeds zeer invloedrijk, zijn mythe van de grot “ Allegorie van de grot” is nog steeds actueel als het over een denkwijze gaat die ideeën creëert.

Waar wordt je mee geconfronteerd als mens?  Is het de wereld om je heen?

Ja. In je persoonlijke ontdekkingsreis door middel van reflectie vanuit die waarnemingen opgedaan, uit het ervaren van het zijn, het bestaan, van het bewust-zijn naar het zelf-bewust-zijn leggen wij onze herinneringen vast.

Dit proces gaat gepaard met interpretatie, selectie en organisatie van zintuiglijke informatie.

Perceptie…

Aan de slag


Aan de slag.


Het eerste waar ik dan serieus mee aan de slag ga is een werkstuk met de titel “inleiding tot de filosofie”. Een 186 pagina’s tellend .doc bestand.

Voor mij op dat moment een flink pak papier om door te worstelen. Papier, (geprint) omdat ik destijds nog niet zover was om volledig digitaal te werken.

Vol overgave stort ik mij op dit document. Zoals de titel aangeeft is het een inleiding tot…

En een inleiding gaat vooraf aan de “kern van de zaak”, zoals ook voor het moment dat er gesproken of geschreven kan worden over het begrip filosofie, dit begrip ontstaat in en door een culturele ontwikkeling waarvan de kernwaarde taal is, zonder taal geen culturele vooruitgang.

Maar wat ging er dan aan taalontwikkeling vooraf? Overlevingsdrang, beeldvorming, over hoe te handelen om te overleven?

We kennen grotschilderingen van de primitieve mens waarmee herinneringen zijn vastgelegd die net als bij taal voor overlevering doen gelden, technè, artefacten zoals een vuurstenen vuistbijl, aardewerken kruiken.

Dit alles ging vooraf aan…


Volgende stap


Volgende stap.


Teruggekeerd uit de weidse omgeving “de buitenwereld” pak ik de draad weer op.

Een nieuwe opstelling van mijn Chromebook naast een nieuwe aanwinst, een extern beeldscherm, deze opstelling geeft mij de mogelijkheid wat langer en intensiever naar het scherm te turen. Tenslotte doe je niets anders dan in een lamp kijken, het licht van het beeldscherm.

Het licht van de Chromebook is felblauw en hard, het licht van van mijn externe beeldscherm is niet blauw en fel maar zachter en gelig van kleur, bovendien kan ik door de nieuwe opstelling staand werken dit geeft mij de mogelijkheid om makkelijk van positie te wisselen “ijsberen” om daarmee heerlijk te kunnen mijmeren.

Dit ritueel geeft mij het vermogen helder te reflecteren op de toch wel pittige tekst die ik daardoor beter assimileer.

En dan…

Dolen en dwalen


Dolen en dwalen.


Mijmerend ijsbeer ik door mijn kamer, van beeldscherm richting raam en terug probeer ik mijn gevoel van onbehagen richting te geven, langzaam krijg ik er vat op.

Mijn Innerlijke stem, noem het intuïtie, een verbinding tussen mijn gevoel en mijn denken vult mijn bewustzijn, noem het zelfbewustzijn.

In reflectie op een impuls ervaar ik het verlangen naar een weidse omgeving, ik volg mijn impuls en trek erop uit, de buitenwereld in.

Zonder plan geef ik richting aan mijn verlangen, een soort “Alice in wonderland”...

Zoek en gij zult vinden


Zoek en gij zult vinden.


Een overvloed aan informatie vindt zijn weg via websites, pdf. bestanden, YouTube video's zoekmachines zoals Delpher en voelspriet, keuzes genoeg, maar... dan begint het.

Het veel is gauw te veel, ontaard in verveling, lastig en confronterend, het verzet wat ontstaat.
Dan rijst de vraag, waar komt het vandaan?

Het ontstaan van een eerste, bewuste, paradox, kennismaking met persoonlijke tegenstrijdigheden…